RUSHIL DECOR

Klasy reakcji na ogień od A1 do F: A2-s1,d0, D-s2,d0, Bfl-s1 i ich nazwy krajowe

Każdy wyrób budowlany w Europie klasyfikuje się tak samo: litera za udział w pożarze, s za dym i d za płonące krople. Oto co mierzy każda część, czym różnią się podłogi, dlaczego klasa nie jest liczbą minut i jak tę samą właściwość nazywają przepisy polskie, niemieckie, francuskie i brytyjskie.

8 min czytaniaAktualizacja: 5 lis 2026

W skrócie

  • Euroklasy biegną od A1, wyrobu niepalnego, do F. Litera mierzy, jak bardzo wyrób podsyca pożar, s1–s3 jego dymienie, a d0–d2 płonące krople – zatem D-s2,d0 to wyrób palny o średnim dymieniu i bez płonących kropli.
  • Podłogi mają własne klasy z przyrostkiem fl i bez klasy kapania: Bfl-s1 wymaga krytycznego strumienia cieplnego co najmniej 8,0 kW/m². A klasa nigdy nie jest liczbą minut – minuty należą do odporności ogniowej ściany lub drzwi, np. EI 30.
  • Trudnozapalny kompakt Rushil ma klasę B-s1,d0, najlepszą osiągalną dla laminatu. W polskich przepisach oznacza to wyrób niezapalny i niekapiący, w Niemczech schwerentflammbar, a we Francji M1.
Elewacja z ukośnie ustawionych płyt w kolorze białym, brązowym i ciemnoszarym
Kompakt zewnętrzny na elewacji. KLADS w trudnozapalnej odmianie EDF ma klasę B-s1,d0 przy 6 mm.Zdjęcie: Rushil Decor, katalog KLADS

Jak powstał ten poradnik

Poradnik opiera się na kryteriach klasyfikacji z rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/364, które określa europejskie klasy reakcji na ogień wyrobów budowlanych, oraz na decyzji Komisji 2006/213/WE dla okładzin drewnianych; na tablicy klasyfikacyjnej CNBOP-PIB, Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej; na opracowaniu bauforumstahl dotyczącym niemieckiej wzorcowej instrukcji MVV TB; na francuskiej tabeli odpowiedników w ulotce prewencyjnej Allianz France; na ocenie skutków brytyjskiego ministerstwa budownictwa w sprawie zniesienia klas krajowych; oraz na kartach technicznych Rushil.

Siedem klas, cztery badania

EN 13501-1 dzieli wyroby ścienne, sufitowe i większość innych wyrobów budowlanych na siedem klas: A1, A2, B, C, D, E i F. Litera opisuje, w jakim stopniu wyrób przyczynia się do pożaru, a każdą klasę definiują wyniki badań, nie nazwa materiału.

A1 i A2 wykazuje się badaniem niepalności EN ISO 1182 i określeniem ciepła spalania EN ISO 1716. Klasy B, C i D – a także A2 – wymagają ponadto badania SBI (pojedynczego płonącego przedmiotu) wg EN 13823, które mierzy, jak szybko i ile ciepła wydziela narożnik z wyrobu, oraz badania zapalności pojedynczym płomieniem wg EN ISO 11925-2. Klasa E wymaga tylko małego płomienia, a F to reszta: wyrób, po którym mały płomień rozprzestrzenia się na ponad 150 mm w ciągu 20 sekund.

Od D do B granice się zaostrzają. W badaniu SBI wskaźnik szybkości wzrostu pożaru FIGRA może wynosić najwyżej 750 W/s dla klasy D, 250 W/s dla C i 120 W/s dla B; całkowite ciepło wydzielone w pierwszych 600 sekundach najwyżej 15 MJ dla C i 7,5 MJ dla B; a dla B i C płomień nie może dojść w bok do krawędzi próbki.

s za dym, d za krople

Od A2 do D dochodzą dwa kolejne wyniki. Klasa s to dym, mierzony w tym samym badaniu SBI: s1 dopuszcza szybkość wytwarzania dymu SMOGRA najwyżej 30 m²/s² i całkowitą ilość dymu w 600 sekund najwyżej 50 m²; s2 dopuszcza 180 m²/s² i 200 m²; s3 to wszystko powyżej.

Klasa d to płonące krople lub cząstki: d0 oznacza brak takich kropli w ciągu 600 sekund badania SBI; d1 – brak kropli płonących dłużej niż 10 sekund; d2 – wszystko inne, a wyrób, którego krople zapalają bibułę w badaniu małym płomieniem, też ma d2.

Czytane razem: D-s2,d0 to wyrób palny o wskaźniku FIGRA do 750 W/s, średnim dymieniu i bez płonących kropli – klasa, którą decyzja UE przypisuje bez dalszych badań okładzinom z litego drewna o gęstości co najmniej 390 kg/m³ na łatach. A2-s1,d0 to ograniczona palność z najmniejszym dymieniem i bez kropli; B-s3,d2 to wyrób klasy B, którego dym i krople nie są w ogóle ograniczone.

Podłogi: Bfl-s1 i bez d

Posadzki i wykładziny podłogowe mają własne klasy, od A1fl do Ffl, bo pożar atakuje podłogę od góry, ciepłem promieniowania. Klasy Bfl, Cfl i Dfl mierzy się metodą płyty promieniującej wg EN ISO 9239-1, która wyznacza krytyczny strumień cieplny – ciepło promieniowania w miejscu, gdzie płomień przestaje się rozprzestrzeniać: co najmniej 8,0 kW/m² dla Bfl, 4,5 dla Cfl i 3,0 dla Dfl.

Podłogi mają tylko klasę dymienia – s1 dla najwyżej 750 %·min dymu, s2 dla więcej – i żadnej klasy kapania. Bfl-s1 to pełna klasyfikacja podłogi; czegoś takiego jak Bfl-s1,d0 nie ma.

A1 → F
siedem klas reakcji na ogień dla ścian, sufitów i większości wyrobów
EN 13501-1
≤ 120 W/s
dopuszczalny wskaźnik FIGRA dla klasy B w badaniu SBI; C 250, D 750
UE 2016/364
≤ 50 m²
całkowity dym w 600 s dla s1, przy szybkości dymienia do 30 m²/s²
UE 2016/364
8,0 kW/m²
minimalny krytyczny strumień cieplny dla podłogi klasy Bfl
EN ISO 9239-1
26,1 W/s
FIGRA trudnozapalnego kompaktu Rushil o klasie B-s1,d0
karty Rushil
M1
B-s1,d0 we Francji; niezapalny w Polsce, schwerentflammbar w Niemczech
tabele krajowe
Klasy reakcji na ogień w sześciu liczbach.Schemat narysowany dla tej strony na podstawie danych z artykułu

Klasa to nie liczba minut

Reakcja na ogień, przedmiot EN 13501-1, opisuje, jak materiał zachowuje się jako paliwo w początkowej fazie pożaru. Odporność ogniowa, klasyfikowana wg EN 13501-2, opisuje, jak długo cały element – ściana, strop, drzwi – spełnia swoją funkcję w rozwiniętym pożarze: R to nośność, E szczelność, I izolacyjność, każda z liczbą minut.

Klasa B nie ma więc czasu trwania, a EI 30 nic nie mówi o tym, z czego jest okładzina. Niemieckie drzwi przeciwpożarowe, dawniej T30, to w ujęciu europejskim EI2 30 Sa C5: 30 minut szczelności i izolacyjności, dymoszczelność w temperaturze otoczenia i samozamykanie. Specyfikacja ścianki działowej lub drzwi potrzebuje obu rodzajów klas, każdej z własnego badania.

Ta sama klasa pod nazwami krajowymi

Wiele przepisów krajowych wciąż używa słów zamiast liter, a każdy kraj przypisuje swoje słowa do klas europejskich. W Polsce przyporządkowanie pokazuje tablica CNBOP-PIB: niepalne obejmują A1 i A2 z d0; niezapalne – pozostałe klasy A2 i wszystkie klasy B; trudno zapalne – wszystkie klasy C i D-s1; łatwo zapalne – D-s2 i D-s3, E i F. Do tego niekapiące oznacza A1 lub klasę z d0, a intensywnie dymiące – klasę s3, E lub F.

Niemieckie prawo budowlane mówi o nichtbrennbar, schwerentflammbar i normalentflammbar, a MVV TB przypisuje każdemu z tych pojęć klasy europejskie jako wymagania minimalne: nichtbrennbar wymaga co najmniej A2-s1,d0; schwerentflammbar jest spełnione od klasy C, a od C-s1,d0, gdy dodatkowo wymagane są niewielkie dymienie i brak płonących kropli; normalentflammbar od klasy E. Wyższa klasa zawsze spełnia niższe wymaganie. Od nowelizacji wzorcowego prawa budowlanego w 2019 r. dawne oznaczenia wg DIN 4102, np. B1, zastąpiono w tekstach prawnych tymi słowami.

Francja stopniuje wymagania od M0 do M4, a tabela odpowiedników z rozporządzenia z 21 listopada 2002 r. tłumaczy na nie klasy europejskie: A1 jest niepalne, A2-s1,d0 spełnia M0, pozostałe klasy A2 i wszystkie klasy B z d0 lub d1 spełniają M1, klasy C z d0 lub d1 – M2, klasy D z d0 lub d1 – M3, a każda klasa poza E-d2 i F – M4.

W Anglii klasy krajowe, takie jak Class 0, opierają się na brytyjskich badaniach BS 476. W 2019 r. usunięto je z głównej części Approved Document B, a ocena skutków ministerstwa budownictwa opisuje plan wycofania pozostałych odwołań do BS 476, tak by zostały tylko klasy europejskie.

Gdzie są płyty Rushil

Trudnozapalne odmiany kompaktu Rushil – CGF dla blatów TOPAZ i płyt kabinowych VAULT, EDF dla zewnętrznego kompaktu KLADS przy 6 mm – mają klasę B-s1,d0 wg EN 13501-1, najlepszą osiągalną dla laminatu. Spełniają ją z zapasem: w badaniu SBI odmiana wewnętrzna ma FIGRA 26,1 W/s przy granicy 120, 2,4 MJ całkowitego ciepła wobec 7,5 i 27,7 m² całkowitego dymu wobec 50; KLADS EDF – 16,15 W/s, 4,42 MJ i 29,11 m².

W pojęciach krajowych B-s1,d0 to w Polsce wyrób niezapalny i niekapiący, w Niemczech spełnia schwerentflammbar wraz z dodatkowymi wymaganiami niewielkiego dymienia i braku płonących kropli, a we Francji spełnia M1. KLADS EDF osiąga też Class 1 rozprzestrzeniania płomienia wg BS 476 cz. 7, bez mierzalnego rozprzestrzenienia, oraz Class A wg amerykańskiej ASTM E84.

Obowiązują dwie granice. Klasyfikacja należy do odmian trudnozapalnych w badanej grubości – odmiany standardowe jej nie mają – i żaden laminat nie osiąga A2, więc tam, gdzie przepis wymaga okładziny niepalnej lub A2, HPL nie jest rozwiązaniem. Raporty z badań ogniowych udostępniamy na życzenie, z podaniem produktu, odmiany i grubości.

Najczęstsze pytania

Co oznacza D-s2,d0?

Klasa D: wyrób palny o wskaźniku FIGRA najwyżej 750 W/s w badaniu SBI. s2: średnie dymienie, najwyżej 180 m²/s² szybkości wytwarzania dymu i 200 m² całkowitego dymu. d0: brak płonących kropli w ciągu 600 sekund. Okładzina z litego drewna na łatach ma zwykle D-s2,d0; w Polsce ta klasa oznacza wyrób łatwo zapalny, ale niekapiący.

Czy B-s1,d0 wystarczy tam, gdzie wymagane jest A2-s1,d0?

Nie. A2 to klasa ograniczonej palności wykazywana badaniem niepalności i ciepła spalania; B to wyrób palny. Przepis wymagający A2-s1,d0 lub A1 – częsty dla ścian zewnętrznych wysokich budynków – wyklucza każdy laminat, także trudnozapalny HPL.

Jak B-s1,d0 nazywa się w przepisach krajowych?

W Polsce to wyrób niezapalny i niekapiący; w Niemczech spełnia schwerentflammbar wraz z dodatkowymi wymaganiami niewielkiego dymienia i braku płonących kropli; we Francji spełnia M1. Dla wyrobów z oznakowaniem CE samą klasę zawsze podaje się w formie europejskiej.

Czy klasa B oznacza 30 minut odporności ogniowej?

Nie. A, B, C i pozostałe litery opisują reakcję na ogień: jak materiał podsyca pożar. Minuty należą do odporności ogniowej wg EN 13501-2, nadawanej całym elementom, takim jak ściany i drzwi – np. EI 30.

Źródła

  1. European Commission — Commission Delegated Regulation (EU) 2016/364 on the classification of the reaction to fire performance of construction productsen
  2. European Commission — Commission Decision 2006/213/EC establishing the classes of reaction-to-fire performance for certain construction products as regards wood flooring and wood panelling and claddingen
  3. CNBOP-PIB, W. Klapsa et al. — Klasyfikacja w zakresie reakcji na ogień materiałów i wyrobów budowlanych (wydanie 2)maj 2021 · pl
  4. bauforumstahl — Arbeitshilfe B.12.1.3: Bauaufsichtliche Bestimmungen – Klassifizierung nach DIN EN 13501luty 2021 · de
  5. Allianz France — Fiche Reflex nº 60 : Euroclasses, classification européenne de réaction au feu des produits de la constructionkwiecień 2010 · fr
  6. Ministry of Housing, Communities and Local Government — Removal of national classifications: final stage impact assessmenten

Opracowane dla tej strony na podstawie wymienionych powyżej publikacji. Streszczenia są naszymi słowami, a nie cytatami – pełny wywód znajdziesz w oryginałach.

Dane techniczne pochodzą z dokumentacji producenta i odpowiednich sprawozdań z badań. Parametry mogą się różnić w zależności od klasy, grubości, dekoru, partii produkcyjnej i zastosowania. Przed ostateczną specyfikacją lub montażem prosimy o pobranie aktualnej dokumentacji technicznej.