W skrócie
- EN 438 to norma stojąca za każdą rzetelną kartą techniczną laminatu. Część 2 zawiera metody badań, część 3 cienkie laminaty klejone na płytę, część 4 samonośny kompakt.
- Czytaj każdy wiersz jako metodę, wymaganie i wynik: w teście ścieralności EN 438-2.10 kompakt Rushil musi osiągnąć 150 obrotów – osiąga 450.
- Ocena wyglądu 5 oznacza brak widocznej zmiany. EN 438 nie obejmuje reakcji na ogień (EN 13501-1), emisji (EN 16516) ani kontaktu z żywnością (EN 1186 i EN 13130).
Części normy i która dotyczy Ciebie
EN 438 to norma wieloczęściowa, a numer części mówi, z jakim rodzajem produktu masz do czynienia.
- Część 2 – metody badań. Wszystkie pozostałe części się do niej odwołują. Gdy karta techniczna powołuje się na EN 438-2.10, wskazuje konkretną procedurę badawczą.
- Część 3 – klasyfikacja i wymagania dla cienkich laminatów poniżej 2 mm. Klejone do podłoża. Klasy HGS i VGS.
- Część 4 – klasyfikacja i wymagania dla laminatu kompaktowego do wnętrz. Samonośny. Klasy CGS i CGF.
- Część 6 – klasyfikacja i wymagania dla kompaktu w klasie zewnętrznej. Wymagania odporności na warunki atmosferyczne, których nie ma w części 4.
Jak prawidłowo czytać wiersz z wynikiem
Wiersz w tabeli badań laminatu ma trzy części, a wartość podana bez dwóch pozostałych nie jest informacją.
Metoda mówi, co zrobiono – EN 438-2.10, odporność na ścieranie powierzchni, to tarcza ścierna obracana po powierzchni, aż dekor zostanie przetarty w określonym punkcie. Wymaganie to próg ustalony przez normę, tu co najmniej 150 obrotów. Wartość zmierzona to wynik próbki, tu 450.
Wyjęta z tego kontekstu liczba 450 nic nie znaczy. Podana z metodą i wymaganiem mówi, że produkt przekracza normę trzykrotnie.
Klasy w ramach klasyfikacji
W każdej części kody klas zawężają kategorię. HGS i VGS to cienkie laminaty ogólnego przeznaczenia – poziomy i pionowy: klasa pozioma jest przeznaczona do powierzchni użytkowanych, pionowa do powierzchni, na które się głównie patrzy.
W kompakcie CGS to klasa ogólnego przeznaczenia, a CGF – trudnopalna. W klasach zewnętrznych kody opisują jednocześnie klasę i konfigurację ochrony UV. Klasa to nie poziom marketingowy: decyduje o tym, które wyniki badań dotyczą płyty, którą masz przed sobą.
Stopnie wyglądu i dlaczego 5 to nie procent
Wiele wyników EN 438 podaje się jako stopień wyglądu od 1 do 5, a nie jako pomiar. Skala jest zdefiniowana: stopień 5 to brak widocznej zmiany; stopień 4 to niewielka zmiana połysku lub koloru widoczna tylko pod pewnymi kątami; stopień 3 to umiarkowana zmiana; stopień 2 – wyraźna; stopień 1 to pęcherze lub rozwarstwienie.
Wynik 5 przy wymaganiu 4 oznacza więc, że próbka nie wykazała widocznej zmiany tam, gdzie norma zaakceptowałaby niewielką. To zdefiniowana obserwacja, a nie ocena w skali do pięciu.
Czego EN 438 nie obejmuje
Klasyfikację ogniową określa EN 13501-1. Emisję formaldehydu i LZO – EN 16516. Migrację przy kontakcie z żywnością – EN 1186 i EN 13130. Działanie przeciwdrobnoustrojowe – JIS Z 2801, ISO 21702 i ASTM G21.
Pełna specyfikacja laminatu powołuje się więc na kilka norm, a każda odpowiada na inne pytanie. Karta techniczna, która na wszystko odpowiada normą EN 438, w ogóle nie zajęła się ogniem, emisjami ani kontaktem z żywnością.
Najczęstsze pytania
Czym różni się EN 438-3 od EN 438-4?
Część 3 klasyfikuje cienkie laminaty klejone do podłoża. Część 4 klasyfikuje samonośne laminaty kompaktowe. Numer części na karcie technicznej to najszybszy sposób, by ustalić, jaki rodzaj produktu opisuje.
Co oznacza HGS na karcie technicznej laminatu?
Horizontal General Purpose Standard – klasa cienkiego laminatu wg EN 438-3 przeznaczona do powierzchni poziomych. VGS to jej pionowy odpowiednik, do powierzchni mniej narażonych na zużycie.
Czy EN 438 obejmuje zachowanie w ogniu?
Nie. Reakcję na ogień klasyfikuje się wg EN 13501-1, z badaniami m.in. wg EN 13823 i EN ISO 11925-2. EN 438 obejmuje właściwości mechaniczne, powierzchniowe i wymiarowe.
Tekst napisany dla tej strony na podstawie raportów z badań producenta. Nie jest kopią żadnego innego źródła.


